palette
قراردادهای صلح ایران و عثمانی و کاهش تنش‌های مذهبی بین دو کشور در عصر صفوی و افشاری

چکیده
مناسبات مذهبي ايران و عثماني در ادوار مختلف، متفاوت بوده‌است. هدف اصلی این تحقیق که بر اساس روش تاریخی صورت گرفته است، شناخت علل بروز اختلافات بین دو کشور و تاثیر قراردادهای فی ما بین در تنش زدایی بین آنان می‌باشد. حاصل تحقیق حاکی از این است که با وجود اختلافات روزافزون دهه‌های نخست تأسیس حکومت صفوی، در زمان شاه تهماسب در اثر موافقتنامۀ آماسیه اختلافات مذهبی کاهش یافت و روابط به روابط نسبتاً دوستانه‌ای تبديل شد. بعد از انعقاد معاهدۀ زهاب بين شاه‌صفي و سلطان مراد چهارم، نیز، عثماني‌ها از مخالفت با ايران دست كشيدند و تأثيرگذاري عامل «مذهب» به عنوان يكي از عوامل اختلاف بين دو كشور، تا اندازه‌اي تخفيف پيدا كرد. در دوره افشاريه، نادرشاه پس از سال‌ها جنگ با عثماني سرانجام به این نتيجه رسيد كه بايد بين مسلمانان صلح برقرار گردد. لذا، «انجمن ديني نجف» را تشكيل داد. علماي بزرگ شيعه و سني در آن مجلس بزرگ مشورتي، اجتماع كردند و تا اندازه‌اي بر سر مسائل اختلاف برانگیز به تفاهم رسيدند.
واژگان کلیدی
مناسبات مذهبي ايران و عثماني در ادوار مختلف، متفاوت بوده‌است. هدف اصلی این تحقیق که بر اساس روش تاریخی صورت گرفته است، شناخت علل بروز اختلافات بین دو کشور و تاثیر قراردادهای فی ما بین در تنش زدایی بین آنان می‌باشد. حاصل تحقیق حاکی از این است که با وجود اختلافات روزافزون دهه‌های نخست تأسیس حکومت صفوی، در زمان شاه تهماسب در اثر موافقتنامۀ آماسیه اختلافات مذهبی کاهش یافت و روابط به روابط نسبتاً دوستانه‌ای تبديل شد. بعد از انعقاد معاهدۀ زهاب بين شاه‌صفي و سلطان مراد چهارم، نیز، عثماني‌ها از مخالفت با ايران دست كشيدند و تأثيرگذاري عامل «مذهب» به عنوان يكي از عوامل اختلاف بين دو كشور، تا اندازه‌اي تخفيف پيدا كرد. در دوره افشاريه، نادرشاه پس از سال‌ها جنگ با عثماني سرانجام به این نتيجه رسيد كه بايد بين مسلمانان صلح برقرار گردد. لذا، «انجمن ديني نجف» را تشكيل داد. علماي بزرگ شيعه و سني در آن مجلس بزرگ مشورتي، اجتماع كردند و تا اندازه‌اي بر سر مسائل اختلاف برانگیز به تفاهم رسيدند.

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.