دانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321Advent and Prevalence of Opium Addiction in the Safavid Eraپیدایی و شیوعِ اعتیاد به افیون در عصر صفوی13995418FAیعقوبتابشدانشگاه شهید بهشتیسید هاشمآقاجریدانشگاه تربیت مدرسعطااللهحسنیدانشگاه شهید بهشتیJournal Article20170711The Safavid era went through a variety of social changes. One of these changes was addiction to opium. In the pre-Safavid era, this narcotic was mostly used for medical purposes. In the Safavid era, opium addiction became pervasive and was regarded as one of the defining characteristics of the society’s lifestyle, especially during the end of the Safavid dynasty. The prevalence of this phenomenon has not been studied so far. Hence, this study was conducted using domestic and foreign resources while focusing on their historical trend through three stages of beginning, middle and final eras of the Safavid dynasty. According to the findings of this study, the changes regarding opium over the whole Safavid era do not follow the same pattern and have increased.
دورۀ صفوی با دگرگونیهای اجتماعی متنوعی رویارو گردید، یکی از این دگرگونیها، پدیدۀ اعتیاد به افیون بود. این مادۀ مخدّر، در ایران پیشا صفوی، بیشتر مصارف پزشکی داشت. در عصر صفوی، اعتیاد به افیون به صورت فراگیر درآمد و به عنوان یکی از مشخصههای سبک زندگی اعضای جامعه ـ به ویژه در دورۀ فرمانروایان پایانی صفویه ـ مطرح گردید. چگونگی شیوع این پدیده مسألۀ ای است که تا کنون به آن پرداخته نشده است، از این رو، در این تحقیق که با روش تاریخی و استفاده از منابع گوناگون داخلی و خارجی انجام شد، سیر دگرگونی اعتیاد به افیون، با تأکید بر روند تاریخی آن، طی سه دورۀ آغازین، میانی، و پایانیِ حکومت صفویان بررسی گردید. بر اساس یافته های این پژوهش، تحولات مرتبط با افیون در سراسر عصر صفوی از الگوی یکسانی پیروی نکرده و یک منحنی رو به رشدی را تجربه کرده است. https://irhj.sbu.ac.ir/article_95418_064a52f9be429c5339ef8e367d81e365.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321Mani: Gnostic Reformer or Manichaean Prophetمانی: مصلح گنوسی یا پیامبر مانوی415795453FAسید توفیقحسینیدانشگاه تهرانروزبهزرین کوبدانشگاه تهرانJournal Article20170711Mani’s intellectual growth among the Gnostic believers led to the foundation formation of the Gnostic ideas of his newly made cult. Therefore, researchers have always been interested in understanding the depth of this effect and the Gnostic character of Mani. It is important to note that based on newly found Manichean texts, such as Manichaean Cologne Codex, Mani had a quite Gnostic character prior to a Manichean one. The fact that Mani is represented as a prophetic character in later Manichaean texts indicates the evolution of this cult from a Gnostic sect to a worldwide religion. In this view, this research is concerned with reconstructing Mani’s religious character as a Gnostic Reformer based on newly found texts such as Coptic Egyptian texts and Greek manuscripts of Cologne. Based on a descriptive-analytical method, this research concludes Mani was represented as a Gnostic Reformer in the early Manichean texts, composed by Mani himself as well as his followers. In the second religious phase of his life after traveling and preaching, he modified his sect into a worldwide religion. Gnostic influences on Mani’s thought are evident in the first religious phase of his life.
رشد جسمی و فکری مانی در میان گروه معتقد به عقاید گنوسی، باعث شد تا زیر بنای عقاید کیش نوپدید وی شکل گنوسی بگیرد. از این رو بررسی عمق این تاثیر همواره مورد توجه محققان برای شناخت کیش گنوسی و مانوی بوده است. یکی از مهمترین مسائل مورد بررسی وجود شخصیت گنوسی مانی است. باید اذعان کرد بر اساس متون نو یافته از کیش مانوی همچون متون مانوی کلن، مانی بیش از آنکه شخصیتی مانوی داشته باشد، وجههای کاملاً گنوسی دارد. در واقع، اینکه شخصیت مانی در متون متأخر کیش مانوی توصیفی پیامبرگونه دارد، نشان دهنده سیر تحول این کیش از فرقهای گنوسی به دینی جهانی است. از این رو مسئله این پژوهش این است تا براساس متون نویافته چون نسخ مانوی کلن و پژوهشهای نوین شخصیت مانی به عنوان مصلحی گنوسی، بازسازی گردد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی به این نتیجه دست مییابد که مانی در متون اولیه کیش مانوی که بهوسیله شخص مانی و پیروانش تدوین یافته است، به شکل یک مصلح گنوسی ظاهر میشود و در مرحله دوم حیات دینی خود پس از سفرهای تبلیغی کیش خود را به دینی جهانی تبدیل کرده است. تأثیرات کیش های گنوسی بر تفکر مانی در اولین بُرهه از حیات دینی او کاملاً محرز است.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95453_11b975d3ebeb7947e4f700ec7aca29fc.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321Achaemenid Beliefs Based on Their Inscriptionsاعتقادات هخامنشیان بر اساس سنگ نبشتهها597695465FAآرزورسولیدانشگاه شهید بهشتیJournal Article20170711Whether the Achaemenids were Zoroastrians or not has long been one of the questions Iranologists face, studying Achaemenid history. Some Iranologists believe that the Achaemenids were Zoroastrians but others disagree. Discussing Achaemenids’ religion and beliefs, this question is always brought up. One of the reasons that turned this issue into a prominent debate among researchers is Ahura Mazda’s name, mentioned in their inscriptions as a deity and the fact that Achaemenid kings considered themselves worshipers of Ahura Mazda. Nevertheless, their religion remains a question because of their tolerance in relation to other religions. This article intends to study Achaemenids’ beliefs based on a number of experts’ opinions and remaining Achaemenid inscriptions and tablets, such as Darius’ Behistun inscription.
این که هخامنشیان بر مذهب زردشت بودهاند یا نه، پرسشی است که از دیرباز محققان تاریخ هخامنشی با آن روبرو بودهاند. همانقدر که زردشتی بودن هخامنشیان موافق دارد، مخالفان آن هم کم نیستند. هر بار که سخن از دین و اعتقادات هخامنشیان به میان میآید، بحث زردشتی بودن یا نبودن هخامنشیان هم هست. یکی از علتهایی که سبب شده است این موضوع تبدیل به بحثِ اصلی میان محققان تاریخ هخامنشی شود، وجود نام اهورهمزدا در کتیبههای هخامنشی بهعنوان خدای بزرگ و اظهار عبودیت شاهنشاهان هخامنشی نسبت به اوست. با این حال، بهدلیل تسامح و تساهل هخامنشیان نسبت به پیروان دینهای دیگر، این بحث به نتیجهای قطعی نرسیده است. در این مقاله، ضمن بررسی آراء چند تن از متخصصان تاریخ هخامنشی، کوشش میشود اعتقادات هخامنشیان از خلال کتیبهها و الواح بهجا مانده از آنان، از جمله کتیبۀ داریوش در بیستون، بررسی شود.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95465_61a8fb8f2de98a31dcf3784ec3e301b0.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321Legal Regulations Involved in Drugs and Addiction from 1911 up to 1929رویههای قانونی در امر مواد مخدر و اعتیاد از سال 1289 تا 1307ش: مصوبات و نتایج آن779095479FAسعیدسبزیدانشگاه شهیدبهشتیعطااللهحسنیدانشگاه شهید بهشتیJournal Article20170711One of the areas in which the National Legislative Assembly legislated was the issue of drug and addiction. The first law passed in this area, that is the law of limitation of opium, is especially important because after passing this law in the Parliament, a new era concerning drug and addiction began. In this research, legal procedures related to drug and addiction from 1910 to 1928, are investigated using a historical approach and archival documents and sources. The results show that the important role of opium in government revenues and its budget has caused the Parliament and government to consider it a valuable resource. Therefore, they tried to control it in favor of government treasury as much as possible. In this period, in order to prevent drug contraband to the country, the law of prohibition of drug importation to Iran was passed by the Parliament in 1923 for economic reasons. This law didn’t mention anything about domestic opium products and made Iran’s economy more dependent on opium. In all codes of conduct passed by the government and related ministries, a special attention was paid to the revenue aspect of opium and they were not concerned about drug users and the question of it being crime or not. Finally, the first law withholding drugs and addiction and considering it a crime was passed in 1925.
یکی از حوزههایی که مجلس شورای ملی دست به قانونگذاری در آن مورد زد، حوزه مواد مخدر و اعتیاد به آن بود. اولین قانون مصوب در این زمینه، یعنی قانون تحدید تریاک، دارای اهمیت خاصی است. زیرا، با تصویب آن در مجلس دورۀ جدیدی در پرداختن به امر مواد مخدر و اعتیاد در ایران آغاز می شود. در تحقیق حاضر با روش تاریخی و استفاده از منابع و اسناد آرشیوی، به بررسی رویههای قانونی در امر مواد مخدر و اعتیاد از سال 1289 تا 1307 شمسی پرداخته شده است. حاصل تحقیق حاکی از آن است که نقش مهم تریاک در درآمد دولت و بودجه، موجب شده بود که در آغاز، مجلس و دولت به چشم یک منبع مهم و گرانبها به آن نگاه کنند و سعی در کنترل آن به نفع خزانۀ دولت به بهترین شکل ممکن داشته باشند. در این دوره برای جلوگیری از قاچاق مواد مخدر به داخل کشور، در سال 1301شمسی قانون منع واردات مواد مخدر به داخل ایران به تصویب مجلس رسید که دارای اهداف اقتصادی بود. این قانون، که در آن در مورد تریاک تولید داخل صحبتی به میان نیامده بود، اقتصاد ایران را هر چه بیشتر به تریاک وابسته مینمود. در تمام نظامنامههایی هم که در دولت و وزارتخانهها از تصویب میگذشت، وجه درآمدزایی تریاک مورد توجه خاص بود و چندان اهمیتی به بحث جرم بودن یا نبودن مواد مخدر و استعمال کنندگان آن داده نمیشد. تا این که، در سال 1304ش. اولین قانونی که حالت بازدارنده و جرم انگارانه در زمینۀ مواد مخدر و معتادان داشت به تصویب رسید.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95479_b5b43a78320fd48ef8b24f9035fc2f68.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321The Evolution and Development of the Meaning of the Term “Kurd” in the Sources of the Islamic Period (1th to 9th Century AH)تطور و تکوین معنایی واژه کُرد در منابع دوره اسلامی(قرن اول تا نهم هجری)9111695488FAمدرسسعیدیدانشگاه شهیدبهشتیغلامحسینزرگری نژاددانشگاه تهرانJournal Article20170711The term “Kurd” which is conceived as one of the ethnic groups in the Middle East nowadays, has an ambiguous meaning and application in the sources of the Islamic period. In the contemporary era, some researchers have employed the present meaning of the term “Kurd” (i.e. an ethnic group) in historical studies. Some researchers, on the other hand, have discussed the various interpretations of the term in different sources. They, however, have not elaborated on their views and have paid little heed to the evolution of the term in different sources. This study examines the various applications of the term in Islamic sources based on the semantic signs using a historical-analytic method. The results show that the term “Kurd” has been used to refer to both an ethnic group and a group of people with nomadic life style in the first centuries of the Islamic period. However, the term stopped to be used in the sense of nomadic people gradually and since the seventh century AH onward, it has been used with the meaning of an ethnic group.
واژه کُرد که امروزه به عنوان یکی از گروههای قومی منطقه خاورمیانه، فهم میشود، در منابع دوره اسلامی کاربرد و معنایی مبهم دارد. در دوره معاصر برخی از پژوهشگران، واژه کُردِ منابع را با تلقّی رایج امروزی، در پژوهشهای تاریخی به کار گرفتهاند؛ در حالی که دستهای دیگر که توجه را به درک متفاوت منابع از این واژه جلب کردهاند، به شرح و بسط نظر خود نپرداخته و به طریق اولی به فرایند تطور معنایی آن در منابع، بی توجهاند. پژوهش حاضر با روش تاریخی- تحلیلی کاربردهای مختلف واژه کُرد در منابع را با توجه به قرائن و نشانههای معنایی مورد بررسی قرار داده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که واژه کُرد در چند قرن نخست دوره اسلامی هم در معنای قومی و هم برای اشاره به دارندهگان شیوه معیشت کوچروی به کار میرفت؛ اما در طی فرایندی که در شرح آن کوشیدهایم، کاربرد کُرد در معنای کوچنشین ترک شده و این واژه حدوداَ از قرن هفتم هجری، صرفا با معنای قومی به کار رفته است. https://irhj.sbu.ac.ir/article_95488_90e4477199493bcc43d9272d86ddfa7f.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321The Mechanism and the Evidence of Iran’s Merging in the 19th Century World Economyسازوکار و نشانههای ادغام ایران در اقتصاد جهانی قرن نوزدهم11715495426FAسید حسنشجاعی دیوکلاییدانشگاه مازندرانJournal Article20170711Industrial Revolution enticed the industrial countries to merge overseas countries with world economy in order to meet their needs. These countries intended to make overseas countries a market for their industrial products and to supply their raw materials from such countries. For this purpose, in 19th century the capitalist societies, with two policies of establishing colonial territories and imposing commercial, customs and legal treaties with political force, tried to merge overseas countries with world economy. Iran was no exception. Therefore, this article intends to conduct a historical research and to pose the question of what were the proofs and indications of Iran’s merger with world economy in 19th century. The results of this research show that Iran was merged into world economy with the mechanism of forced commercial, customs, and legal contracts. This merger in 19th century, especially in the second half, had two indications. The first one was a change in Iran’s economic agricultural production from livelihood agriculture to a commercial one with the purpose of exporting raw materials of agriculture to the world market. The second one was the daily growth of imported consumer goods that paved the way for making Iran a market for such goods.
وقوع انقلاب صنعتی جوامع صنعتی را بر آن داشت تا برای تأمین نیازهای خود جوامع ماوراءدریاها را در اقتصادی جهانی ادغام کنند. هدف از این اقدام تبدیل کردن جوامع ماوراءدریاها به محلی برای صدور کالاهای ساخته شده صنعتی و تأمین مواد اولیه بود. بر پایه چنین هدفی بود که جوامع سرمایهداری در قرن نوزدهم با استفاده از دو سازکار ایجاد قلمروهای استعماری و تحمیل قراردادهای تجاری، گمرکی و حقوقی با اعمال فشارهای سیاسی جوامع ماوراءدریاها را در اقتصاد جهانی ادغام کردند. از این قائده ایران هم در قرن نوزدهم مستثنی نبود. بر این اساس مقاله حاضر در صدد است تا با استفاده از روش تحقیق تاریخی و طرح این پرسش که سازوکار و نشانههای ادغام ایران در اقتصاد جهانی قرن نوزدهم چه بود؟ به بررسی سازو کار و نشانههای ادغام ایران در اقتصاد جهانی قرن نوزدهم بپردازد. دستاوردهای تحقیق نشان میدهد که ایران با سازوکار تحمیل قرارداهای تجاری، گمرکی و حقوقی در اقتصاد جهانی ادغام شد. چنین ادغامی در قرن نوزدهم مخصوصاً در نیمه دوم آن دو نشانه مهم داشت. نخستین نشانه تغییر شیوه تولید اقتصاد کشاورزی ایران از کشاورزی معیشتی به کشاورزی تجاری با هدف تولید و صدور مواداولیه کشاورزی به بازارهای جهانی بود. دومین نشانه چنین ادغامی رشد روزافزون ورادات کالاهای ساخته شده مصرفی در راستای تبدیل شدن ایران به محلی برای صدور کالاهای ساخته شده صنعتی بود.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95426_0a738afb95af2061e764a2619f2d21b7.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735710120170321The Application of the Oil Weapon in the Arab-Israeli Conflicts and its Consequencesکاربست سلاح نفت در جنگهای اعراب و اسرائیل و پیامدهای آن15518195439FAمیکاییلوحیدی راددانشگاه شهیدبهشتیJournal Article20170711Israeli-Arab wars in the Middle East, has had different effects on regional and global matters. The use of oil as a weapon, in several stages of the war, was applied by Arabs to defeat Israel. This policy made a regional conflict to a global crisis in 1970s. This study is going to track trends and factors that led to the application of oil as a weapon, based on a historical analysis, and then, survey the achievements of this policy and examine its consequences in the field of oil policy. According to the findings of this research, although using oil as a weapon caused dissatisfaction of the West as supporters of Israel in the short term, in the long run the oil weapon lost its efficiency due to the dependence of Arab countries on oil revenues on the one hand and the lack of solidarity and unity among them on the other as well as policies of countries such as USA. Therefore, after the last experience of Arab-Israeli war and its aftermath, the West was never challenged by oil weapons. They were even able to manipulate and to make policies in the field of oil in their interests.
جنگهای اعراب و اسرائیل در خاورمیانه تاثیرات متفاوت و گوناگون و همچنین آثار منطقهای و جهانی داشته است که در این میان استفاده از نفت بعنوان سلاح از سوی اعراب برای شکست اسرائیل در چندین مرحله به کار گرفته شد و همین امر این منازعه منطقهای را به بحرانی جهانی در دهه 1970 تبدیل کرد؛ نوشتار حاضر با روش تاریخی- تحلیلی در پی آن است تا ضمن پیگیری روندها و عواملی که منجر به کاربست نفت بعنوان سلاح شد، دستاوردهای این سیاست را نیز مورد مداقه قرار داده و پیامدهای آن را در حوزه سیاستگذاری نفت تبیین نماید. بر اساس یافته های پژوهش حاضر استفاده از سلاح نفت در کوتاه مدت اگرچه موجب نارضایتی دنیای غرب بعنوان کشورهای حامی اسرائیل شد ولی در نهایت به دلیل وابستگی کشورهای عربی به درآمدهای نفت از یک سو و عدم اتحاد و وحدت رویه در میان این کشور از دیگر سو و همچنین سیاست کشورهایی چون آمریکا موجب شد تا این سلاح کارایی خود را از دست بدهد و به همین دلیل پس از تجریه آخرین جنگ اعراب و اسرائیل و درسهای ناشی از آن غرب هیچگاه با چالش سلاح نفت روبرو نشد و حتی توانست با بکارگیری ابزارهایی، سیاستگذاری در حوزه نفت را نیز تحت تاثیر منافع خود قرار دهد.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95439_da35a10b1cd6c13a8ad5465ac5bc3927.pdf