دانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923Semiotics Nomenclature Patterns History Books In Persian Languageنشانه شناسی الگوهای نامگذاری کتاب های تاریخ در زبان فارسی.12895720FAمحمدنبیخیرآبادیدانشگاه حکیم سبزواریابوالقاسمرحیمیدانشگاه حکیم سبزواری . سبزوارJournal Article20181219Abstract
One of the ways of recognizing the status and position of a text and the relation with the inside world of a work is the title that a creator seals for the work and the audience recognizes it by the name; thus, implication of title to text and text to title is a bilateral implication. Since such a bilateral implication is tarnished due to the existence of meta-textual components in the titles, identifying the dominant principles and patterns on the implications is one of the objectives of this research. This article analyzes the semiotics and patterns in nomenclature of historical prose and verse books from various aspects. Regarding the fact that selecting a title entails involvement of components such as topic, temporal situation of text production and the aesthetic aspects, we investigate the semiotics and dominant patterns in nomenclature of historical texts in various periods and the effective factors in this nomenclature by mean of selecting 100 historical books. This research deals with the important intratextual components such as structure and content of text, and also the intertextual components such as socio-cultural situations effective in titles’ selection, and the common patterns of nomenclature. Furthermore, the titles are analyzed in terms of linguistics and rhetorics so that nomenclature changes in different periods, the dominant pattern in each period and their frequency are signified. Finally, the pathology and the problems in selection of titles are indicated.چکیدهیکی از راههای شناخت موقعیت و جایگاه یک متن، و ارتباط با دنیای درون اثر، عنوانی است که پدیدآورنده اثر برآن نهاده است و یا مخاطبان، اثر را با آن نام میشناسند؛ از این رو دلالت عنوان به متن و متن به عنوان، اغلب یک دلالت دو سویه است. هر چند، گاه به دلیل وجود عوامل فرامتنی در عناوین، این دلالت دوسویه دچار خدشه میگردد؛ از اینرو شناخت اصول و الگوی حاکم بر این دلالتها یکی از اهداف این پژوهش است. این مقاله به بررسی و تحلیل نشانه شناسی و الگوهای به کاررفته در نامگذاری کتابهای تاریخی از جنبههای مختلف میپردازد، با توجه به این نکته که در انتخاب یک عنوان، عواملی از قبیل موضوع، شرایط زمانیِ تولید متن و جنبههای زیبایی شناسی دخیل هستند. در این مقاله با انتخاب حدود یکصد اثر تاریخی به نشانه شناسی و الگوهای حاکم بر نامگذاری این آثار در دوره های مختلف و عوامل موثر در این نامگذاری ها میپردازیم. این پژوهش به عوامل درونمتنی اعم از ساختار و محتوای متن و همچنین به عوامل برونمتنی از قبیل شرایط اجتماعی و فرهنگی که در انتخاب عناوین موثر بودهاند و الگوهای رایج نامگذاری میپردازد. همچنین عناوین از دیدگاه زبانشناسی و شیوههای بلاغی به کار رفته در آنها نیز مورد بررسی قرار میگیرند تا تحولات نامگذاری در دورههای مختلف و الگوهای حاکم بر هر دوره و بسامد های آن نشان دادهشود. و در پایان به آسیب شناسی و بیان اشکالات موجود در انتخاب عناوین اشاره شده است.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95720_d673779fb30d7d76c8cf0800caac3f9b.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923Exploring the role of mortmain in the lives of the poor (with an emphasis on the Rashid-al-din hamedani actions)واکاوی جایگاه وقف در زندگی تهیدستان عصر ایلخانی(با تأکید بر اقدامات خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی)295695765FAوحیدذنوریانتهرانمقصود علیصادقیتهرانهاشمآقاجریتهرانJournal Article20190317Abstract A survey into the social history of Iran shows that the lower class has always existed as one of the Iranian social classes. On the other hand, The issue of helping poor people and poverty alleviation has been a part of Iranian social history.Meanwhile mortmain and its incomes are one of the revenue resources of charities which kings and grandees have paid a special attention to their administration. Accordingly, the present study uses an analytical-descriptive method to investigate the important role of mortmain in the lives of poor people who lived in Ilkhanid dynasty and puts a special emphasis on the actions of Rashid-al-Din Hamadani. Results show that in Ilkhanid ear and especially when Gazan Khan came to the throne and Rashid-al-Din became his prime minister a significant emphasis was put on mortmain. In that era, a lot of properties were devoted to charities and the construction of charities like Rab’-e Rashidi and Shanb Ghazan played a very important role in helping poor people and poverty alleviation.چکیدهبررسی تاریخ اجتماعی ایران نشان میدهد که طبقة تهیدست بهعنوان یکی از طبقات جامعه ایرانی همواره وجود داشته است. از سوی دیگر مسأله کمک به فقیران و زدودن فقر از چهرة جامعه از موضوعاتی است که بخشی از تاریخ اجتماعی ایران را دربر میگیرد. در این میان یکی از منابع درآمد مراکز خیریه برای زدودن فقر از چهرة جامعه، وقف و درآمد حاصل از آن میباشد که معمولاً در طول تاریخ همواره سلاطین و بزرگان به اداره آن توجه ویژهای داشتند. بر این اساس، پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به دنبال واکاوی جایگاه وقف در زندگی تهیدستان عصر ایلخانی با تأکید بر اقدامات خواجه رشیدالدین فضلالله همدانی است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که در دورة ایلخانان با به قدرت رسیدن غازان خان و وزارت خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی وقف اهمیت دو چندان یافت. در این دوره املاک زیادی برای اماکن خیریه وقف گردید و احداث اماکن خیریهای همچون ربع رشیدی و شنب غازان نقش مهمی در کمک به تهیدستان و زدودن فقر از چهرة جامعه داشته است.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95765_6e9bb5d5fec728c6080745b1ef425b1e.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923Analysis of the exile of communists in the first Pahlavi eraتحلیل تبعید اشتراکیها و کمونیستها در دورة پهلوی اول578695774FAسیدمحمودسادات بیدگلیاستادیار تاریخ گروه تاریخ انقلاب اسلامی پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20190119During Reza Shah reign, propagandists of communist ideas were arrested and sent to exile. The policy of government in exile was different from that of other dissidents. The main purpose of this research is to determine which policy has been chosen and based on what elements. The hypothesis of this study shows that the enthusiasm of propaganda and spying activities of communists in the first half of the year influenced the kind of government's encounter with them, which can be seen in the choice of exile, the provision of their jobs and their livelihood, and the duration of their exile. This research is based on descriptive analytical method and with the help of archival documents and archival sources. Wherever possible, there are numbers used for analysis. The findings of this research show that the entanglement of Soviet propaganda and spy activities during Reza Shah reign caused the government's action to send communist to exile, and deportees with an inappropriate climate for them were considered. Communist activists were sent to exile from mostly frozen regions to religious, warm, dry, and domestic communities. Also due to the mixing of the propaganda and spying activities of these exiles and despite the fact that they were specialized forces that could be used to revitalize the era of Reza Shahi, they were strictly used to approach the security approach and were not using their capacity. Contrary to other exiles, Reza Shah’s regime maintained their approach to send communists on exile than exiled nationals. Exiles who opposed the three ـ year reform were usually exiled for several months to one year, but the end of the exile period for exile activities was unclear and was not allowed to be freed. The punishment for exile in this period is a criminal offense, unlike time ـ based imprisonment, and a person has spent a certain period in prison; however, in relation to exile during this period and in relation to communist and exiled exiles, time is not at all considered and the place of exile is important and there is no time for the end of the exile, and the time has come for the exiles to be released on September 13, 1941.در دورة رضاشاه مبلغان اندیشههای اشتراکی و بعد کمونیستی دستگیر و تبعید میشدند. سیاست حکومت در تبعید این افراد با رویکرد آن در تبعید سایر مخالفان متفاوت بود. اینکه انتخاب این سیاست بر چه اساسی بوده و بر اساس چه مؤلفههایی اتخاذ گردیده است هدف اصلی این پژوهش است. فرضیه این پژوهش نشان میدهد که درهمتنیدگی فعالیتهای تبلیغی و جاسوسی اشتراکیون و کمونیستها در دورة پهلوی اول بر نوع برخورد حکومت با آنان تأثیر داشته است که این تأثیر را میتوان در انتخاب تبعیدگاه، تأمین شغل و معیشت آنها و مدت تبعیدشان مشاهده کرد.این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با کمک اسناد و مدارک آرشیوی و منابع اصلی تنظیم شده است. در هر جایی که امکان کمیشدن وجود داشته از اعداد و ارقام برای تحلیل بهره برده شده است.یافتههای این پژوهش نشان میدهند که درهمتنیدگی فعالیتهای تبلیغی و جاسوسی شوروی در دورة رضاشاه، واکنش حکومت را در انتخاب تبعیدگاه برای تبعیدیان اشتراکی و کمونیستی برانگیخت و تبعیدگاههایی با اقلیم نامناسب برای آنان در نظر گرفته میشد. فعالان کمونیست از مناطق عمدتاً سردسیر به شهرهای مذهبی، گرم و خشک و کمجمعیت داخلی تبعید میشدند. همچنین به علت اختلاط فعالیتهای تبلیغی و جاسوسی این تبعیدیان و با وجود اینکه آنان از نیروهای متخصصی بودند که میشد از وجودشان در نوسازی دورة رضاشاهی استفاده کرد، اما به دلیل انتخاب رویکرد امنیتی، در برخورد با آنان سختگیری صورت میگرفت و از ظرفیتشان استفاده نمیشد. حکومت رضاشاه تبعیدیان کمونیستی را برخلاف سایر تبعیدیان مدت بیشتری در تبعید نگه میداشت؛ تبعیدیان معترض به اصلاحات سهگانه معمولاً از چند ماه تا یک سال در تبعید بهسر میبردند اما پایان مدت تبعید تبعیدیان فعالیتهای اشتراکی مشخص نبود و اجازة آزادی به آنان داده نمیشد. مجازات تبعید در آن دوره، کیفری محلمحور بود؛ برخلاف حبس که زمانمحور بود و فرد مدت مشخصی را در زندان سپری میکرد. اما در باب تبعید در آن دوره و در خصوص تبعیدیان اشتراکی و کمونیستی، زمان اصلاً مدنظر نبود، بلکه مکان تبعید اهمیت داشت و زمانی برای پایان تبعید تعیین نشده بود و بدین خاطر است که زمان پایان تبعید تبعیدیان و آزادی آنان شهریور 1320 ش/اوت 1941 م است.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95774_63f5d4b3b2f5bc4089bc165bb9b7346c.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923Agricultural relations of production's different types of landholding in the Iran's middle Ages, before iqta's extension.مناسبات تولیدکشاورزی در مدل های مختلف زمین داری ایران دوران میانه تا پیش از گسترش اقطاع داری8711495782FAمحسنسراجفارغ التحصیل0000-0002-0935-8178Journal Article20181003With the commencement of limited giving state (divani) lands to the militaries as an iqta in the Al Boyeh period and spread and Stabilize of this in the Seljuk period and Expansion of' mozareie' as a production relations in agricultural production in most regions of Iran, “fixed ownerships portion" especially in the state (divani) and manorial lands had been the most type mode of Iran's agricultural production relations Before the Seljuks came to power. This type of production relations, against mozarie, provided the feasibility of productive forces growth and progress and extension of Production as a result in its essence and function. Maybe this subject is a development code of economic and material life and in pursuit of it the progress of the Culture, Science and art in Four early Islamic centuries that was Known in history as the flowering of Islamic civilization.
In this article, based on the ownership of the means of production, Agricultural relations of production's different types of landholding on the Iranian plateau have been studied since the arrival of Islam to the Salajeq's domination.تا پیش از آغاز واگذاری های محدود زمینهای دیوانی به عنوان اقطاع به نظامیان در زمان آل بویه و گسترش و تثبیت این روش در زمان سلاجقه و متعاقب آن، گسترش مناسبات تولید «مزارعه» در تولید کشاورزی اکثر مناطق ایران، مناسبات تولیدکشاورزی معهود و غالبی که در فلات ایران مرسوم بود مناسبات تولید مبتنی بر «بهره ثابت مالکانه« بود که گسترده ترین شکل مناسبات تولید در ایران تا قبل از تسلط سلاجقه خصوصاً در زمین های دیوانی و اربابی بوده است. این مدل از مناسبات تولیدکشاورزی برخلاف مناسبات تولید مزارعه، در ذات و کارکرد خود امکان پیشرفت نیروهای تولیدی و انباشت سرمایه و در نتیجه پیشرفت و گسترش تولید را فراهم می کرد و شاید رمز شکوفایی اقتصادی و حیات مادی و متعاقب آن شکوفایی فرهنگی، علمی و هنری ای ایران اسلامی که در تاریخ به دوران شکوفایی تمدن اسلامی در چهار قرن اولیه معروف گشته در همین موضوع باشد.در این مقاله با تکیه بر مالکیت ابزار تولید به بررسی و تبیین مناسبات تولید موجود در انواع زمین داری در فلات ایران از زمان ورود اسلام تا تسلط سلاجقه پرداخته شده است.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95782_827f4e268fdd0a9a16a441f0bf5b7134.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923Study about Impacts of "Land Reform" in Lives of Iranian Farmers in Political and Social Novels 1960s-1970sبررسی پیامدهای اصلاحات ارضی در ایران بر زندگی کشاورزان در رمان های سیاسی و اجتماعی دهه های 1340 و 1350 شمسی11514495728FAعاطفهفروغیدانشجوی دکترای علوم سیاسی،گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایرانحسینمسعودنیاگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل/دانشگاه اصفهان/اصفهانسیدجوادامام جمعه زادهگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل/دانشگاه اصفهانJournal Article20181106"White Revolution" a name for social and economic reforms that Mohammad Reza Pahlavi did in 1960s and 1970s, due to growing domestic and international pressures. This program adopted by referendum and "Land Reforms" was the main and central part of that. The Revolution caused various political, social and economic consequences in rural and urban areas in Iran. Inter alia researches that can study and examine the consequences of "Land Reforms" is sociology of literature with emphasis on famous social and political novels that had written and published In 1960s and 1970s. Sociology of literature is a field of sociology that studies about social function of literature and the relationship between society and literature and reviews the structure and rules govern them. The purpose of this research is to study the impacts of "Land Reforms" on farmers in social novels during 1960s and 1970s. The result of research shows that during mentioned period, writers had criticized conditions of farmers in and by novel format and personages, and also they recognized the land reforms as main cause of worsening work and life conditions in rural areas.چکیدههدف:«انقلاب سفید»یا«انقلاب شاه و مردم»نام مجموعه ای از برنامه های اصلاحی اجتماعی و اقتصادی بود که توسط رژیم محمدرضا پهلوی طی دهه های 40 و50شمسی،تحت فشار های فزاینده داخلی و خارجی برای انجام اصلاحات آغاز شد.برنامه ی اصلاحات اساساً شامل اصلاحات ارضی و پنج برنامه ی دیگر بود که در رفراندوم 6 بهمن 1341به تصویب رسید.برنامه ی اصلاحات ارضی بخش عمده و هسته ی انقلاب سفید بود.اجرای اصول شش گانه ی انقلاب و به طور خاص اصلاحات ارضی پیامدهای مختلف سیاسی،اجتماعی و اقتصادی در روستاها و شهرهای ایران برجای گذاشت و حتی عده ای از صاحب نظران این پیامدها را از دلایل اصلی براندازی سلطنت پهلوی می دانند.از جمله مطالعاتی که می تواند در بررسی اثرات مختلف اصلاحات ارضی مورد توجه و مطالعه قرار گیرد جامعه شناسی ادبیات با تأکید بر رمان های اجتماعی شاخصی است که در دوره ی زمانی 1340تا پایان دهه ی 1350شمسی نگارش و چاپ شده اند.جامعه شناسی ادبیات شاخه ای از علم جامعه شناسی است که ساخت و کارکرد اجتماعی ادبیات و رابطه میان جامعه و ادبیات و ساختارها و قوانین حاکم بر آنها را بررسی می کند.هدف از این پژوهش تبیین و تشریح و تحلیل پیامدهای اصلاحات ارضی بر کشاورزان و بازتاب آن در رمان های اجتماعی دهه های 40 و 50 شمسی است.روش تحقیق:این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است.روش تحقیق اسنادی-کتابخانه ای است.گردآوری اطلاعات در این پژوهش با استفاده از فیش برداری اسناد و نشریات تخصصی و تحلیل رمان های سیاسی و اجتماعی این دوره با محوریت زندگی کشاورزان است.یافته ها و دستاوردها:نتایج پژوهش نشان می دهد که در این دوره نویسندگان در قالب رمان و شخصیت های آن به انتقاد از وضع موجود کشاورزان پرداخته و اصلاحات ارضی را عاملی در بدتر شدن شرایط کار و زندگی در روستاها می دانند.https://irhj.sbu.ac.ir/article_95728_ad9b1c257e5d2a6418d79b847731654e.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923The idea of constitutional monarchy as the final strategy of modern thinkers to convert the Qajar absolute monarchy into a modern stateایدۀ سلطنت مشروطه راهبرد نهایی نواندیشان برای تبدیل سلطنت مستقلۀ قاجاریه به دولت مدرن14517095738FAمحمدمحمودهاشمیدکترای تاریخ دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20190128Abstract
With the arrival of Iran into the new historical conditions in the age of Qajar reign which was resulting from the Iranians’ confrontation with the modern civilization, the understanding of holders of thoughts on the situation of weakness and power of political sovereignty was gradually changed and they put forth different models to exit the Qajar absolute monarchy from the position of weakness and inefficiency.
However, finally, it was the idea of ‘Constitutional Monarchy” which was converted into the final political project of Iranian political modern thinkers to covert the absolute monarchy into the modern state. This research is an attempt to find out the causes of this event. Using the historical research methodology and applying the causative and rational elaboration, efforts have been made to respond to this question. The results of this research show that the defeat of the plan to establish a regulated absolute monarchy ,- due to different views and practices of the governmental administrators at Naseri and Mozafari ages and effective oppositions of the traditional elements of the state and society against the upper reforms which are in agreement with modern civilization models- , and the trend of daily weakness of Qajar absolute reign at Mozafari age , all made the modern thinkers- who used to emphasize on the necessity of law to administrate the government at modern age- to move towards the model of modern state resulting from the will of the nation and put forth the model of Constitutional Monarchy at public level as a final strategy to establish the modern state.
Key Words: Qajar Dynasty, Absolute Monarchy, Law, Modern State , Regulated Absolute Monarchy, Constitutional Monarchy.چکیدهبا ورود ایران به شرایط جدید تاریخی در دوره ی سلطنت قاجاریه که ناشی از مواجهه ایرانیان با تمدن مدرن بود، درک صاحبان اندیشه و نظر از وضعیت ضعف و قدرت حاکمیت سیاسی به تدریج تغییر کرد و آنها الگوهای متفاوتی را برای خروج سلطنت مستقله ی قاجاری از وضعیت ضعف و ناکارآمدی مطرح کردند. اما در نهایت این ایده ی « سلطنت مشروطه » بود که به پروژه ی سیاسی نهایی نواندیشان سیاسی ایران برای تبدیل سلطنت مستقله به دولت مدرن را تبدیل شد. این پژوهش در پی یافتن علل این رویداد است و با استفاده از روش تحقیق تاریخی و به کار بردن تبیین علّی و عقلانی تلاش شده است که به این پرسش پاسخ داده شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که شکست طرح ایجاد سلطنت مطلقه ی منتظم؛ به علت تفاوت سطح نظر و عمل در مجریان حکومتی دوره ی ناصری و مظفری و مخالفتهای مؤثر عناصر سنت گرای حکومت و جامعه با اصلاحات از بالایی که مطابق با الگوی تمدن مدرن باشد؛ و روند ضعف روز افزون سلطنت مستقله ی قاجاری در دوره ی مظفری سبب شد تا نواندیشانی که بر لزوم وجود قانون برای اداره ی مملکت در دوره ی مدرن تأکید می کردند، به الگوی دولت مدرن برآمده از اراده ی ملت روی آورند و الگوی سلطنت مشروطه را در سطح عمومی به عنوان راهبرد نهایی برای تأسیس دولت مدرن مطرح کنند. https://irhj.sbu.ac.ir/article_95738_792da21e81a59e840fe188f14ee6096a.pdfدانشگاه شهید بهشتیمجله تاریخ ایران2008-735711220180923From democracy to theocracy: the causes and processes of the evolution of political discourse from democracy to religionاز دموکراسی به تئوکراسی: علل و فرایند چرخش گفتمان سیاسی از دموکراسیخواهی به حکومت دینی17119895755FAعلیرضاملائی توانیپوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی0009-0004-1144-0543Journal Article20181215Evolution of government in the new world has shown that traditional and authoritarian governments and even pre-modern religious democracies have progressed toward becoming a democratic order after reforms and social movements, while in Iran this movement has been nothing but vague. As several decades after the Constitutional Revolution and the attempt to establish democratic institutions, a religious government was finally formed in Iran following the 1979 revolution. This is why the political discourse in Iran after a few decades of democratization has led to theocracy. This study examines the motivations and causes of this discursive turning point and the changing intellectual and political atmosphere of Iranian society through the method of historical analysis. This change, indeed, includes various aspects, some of which will be studied in this article. This study shows that factors such as the change in the social fabric of Iran in the 1930s and 1350s; the emergence of identity challenges among the various strata of the Iranian society; the shift in the notion of democracy in the political literature of revolutionary militants; the break in the relations of political actors; the political, intellectual, and organizational failure of the democratic forces to lead and organize the struggle; and finally, the ability of political Islam in the design of the theory of government and in the battle of symbols led to a shift that aspires toward theocracy. چکیدهسیر تحول دولت در جهان جدید نشان داده است که حکومتهای سنتی و خودکامه و حتی حاکمیتهای دینگرای پیشامدرن پس از اصلاحات و جنبشهای اجتماعی به سوی نظم دموکراتیک پیش رفتهاند، اما در ایران این حرکت واژگونه بوده است. چنان که چند دهه پس از انقلاب مشروطه و تلاش در راهِ استقرار نهادهای دموکراتیک، سرانجام در پی انقلاب 1357، حکومتی دینی در ایران شکل گرفت. اندیشیدن درباره این چرخش گفتمانی و تغییر در مسیر فضای فکری و سیاسی ایران، پرسشی مهم و بحثانگیز است که باید دربارۀ جنبههای گوناگون آن به صورتی ژرف اندیشید. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که عوامل و مسائل گوناگونی از جمله تغییر بافت و زمینۀ اجتماعی ایران در دهههای 1340 و 1350 خورشیدی؛ بروز چالشهای هویتی در میان اقشار گوناگون جامعۀ ایران؛ نقش و عملکرد زنان در گرایش به آموزههای دینی؛ تحقیر دموکراسی و مشروطهخواهی در ادبیات سیاسی مبارزان انقلابی؛ گسست در روابط بازیگران سیاسی؛ شکست سیاسی، فکری و تشکیلاتی نیروهای دموکراسیخواه در رهبری و سازماندهی مبارزه؛ و سرانجام توانائی اسلام سیاسی هم در طرح نظریۀ حکومت و هم در نمادسازی و نبرد نمادها موجب تغییر مسیر مبارزات از دموکراسی به تئوکراسی شد. https://irhj.sbu.ac.ir/article_95755_5d884a011225c45f60f0df65871b64f2.pdf