مجله تاریخ ایران

الزامات استنادی مقالات

مجله تاریخ ایران وابسته به گروه تاریخ دانشگاه شهیدبهشتی می باشد.

این مجله در حال حاضر فقط مقالات پژوهشی را مورد ارزیابی و منتشر می‌کند.

ترتیب انتشار: دو فصلنامه علمی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)

زبان انتشار: فارسی با خلاصه انگلیسی

نوع داوری: دوسو ناشناس

درصد پذیرش: 19%

متوسط مدت زمان داوری: 2ماه

هزینه انتشار: 400 هزار تومان (300 هزار تومان برای پذیرش و 100 هزار تومان برای انتشار)

مجله تاریخ ایران با احترام به قوانین اخلاق در نشریات تابع قوانین کمیته اخلاق در انتشار (COPE) می باشد و از آیین نامه اجرایی قانون پیشگیری و مقابله با تقلب در آثار علمی پیروی می نماید.

 در راستای علمیاتی نمودن قانون پیشگیری و مقابله با تقلب در آثار علمی، مقالات ارسالی توسط سامانه مشابهت ‌یاب سمیم نور بررسی می شوند. 

این نشریه با دسترسی آزاد منتشر می‌شود و تمامی مقالات آن بلافاصله پس از انتشار، به‌صورت رایگان در اختیار همه کاربران قرار می‌گیرد.

اطلاعیه مهم: نویسندگان گرامی به اطلاع می رساند براساس مصوبه هیئت تحریریه، نویسندگان بایستی فرم تعهدنامه و فرم عدم تعارض منافع را از قسمت راهنمای نویسندگان دریافت و پس از تکمیل، همراه با فایل مقاله، در سامانه بارگذاری نمایند. در غیر این صورت مقاله به داوری ارسال نخواهد شد. ایمیل نویسنده مسئول بایستی  ایمیل دانشگاهی باشد. 

اجباری بودن بخش تشکر و قدردانی

داشتن بخش تشکر و قدردانی در مقاله اجباری است و در صورتی که مقاله ارسالی برگرفته از طرح پژوهشی است، یا کمک مالی از جایی دریافت کرده است، نگارش یک جمله در ذکر اطلاعات و قدردانی از حامی مالی اجباری است. اگر بدون کمک مالی از جایی منتشر می شود بایستی اعلام نماید بدون دریافت کمک مالی انجام شده است.

سیاست آرشیو

به‌منظور تضمین نگهداری بلندمدت و دسترسی پایدار به مقالات، متن کامل تمامی آثار منتشرشده در سامانه نشریات دانشگاه شهید بهشتی نگهداری و از طریق سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران آرشیو می‌شود. همچنین فراداده مقالات و شناسه‌های دیجیتال (DOI) به‌صورت دائمی در سامانه Crossref ثبت و نگهداری می‌شوند.

سیاست استفاده از هوش مصنوعی

استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی مولد مانند ChatGPT، Gemini، Claude و مشابه آن، صرفاً به‌عنوان ابزار کمکی مجاز است و AI نمی‌تواند نویسنده یا نویسنده همکار باشد. هرگونه استفاده از AI باید اعلام شود و مسئولیت کامل صحت، اصالت و منابع مقاله بر عهده نویسندگان است. تولید منابع، نقل‌قول، اسناد یا داده‌های جعلی و جایگزینی تحلیل و استدلال علمی نویسنده با AI ممنوع است. عدم افشا یا استفاده غیرمجاز، تخلف جدی اخلاق نشر و موجب رد مقاله خواهد بود.